W życiu dziecka autystycznego rodzina odgrywa szczególnie istotną rolę. Autystyk jest dzieckiem wyjątkowym, wymagającym indywidualnego podejścia.

Rozwój chorego dziecka wymaga szczególnego wkładu i troski rodziców o właściwe zaspokajanie jego potrzeb. Autyzm i wszelkie związane z nim dolegliwości powodują przewlekłe, wieloletnie obciążenie rodziców. Początkowo rodzicom na ogół trudno pogodzić się z myślą, że ich dziecko jest niepełnosprawne. Kiedy w pierwszych miesiącach życia dziecka lub w okresie przedszkolnym otrzymują pierwszą wiadomość o niepełnosprawności swojego dziecka, przeżywają silny wstrząs uczuciowy, objawiający się niekiedy szokiem lub wybuchem histerii. Stopniowo pojawia się zaprzeczanie upośledzeniu dziecka, następnie wiara w możliwość wyleczenia, szukanie pomocy u różnych specjalistów, rozpacz, poczucie winy, wyrzuty sumienia.

Droga ku akceptacji choroby dziecka prowadzi kolejno przez różne etapy: od uświadomienia sobie wagi problemu, poprzez zapoznanie się z historią autyzmu, próbę wykrycia przyczyn i szukanie pomocy aż po akceptację szeregu nowych warunków.

Trud wychowania

Dzieci z autyzmem mogą cierpieć na zaburzenia snu, odżywiania, często cechują się nadpobudliwością ruchową i trudnymi do opanowania zachowaniami autoagresywnymi i agresywnymi. Dlatego dziecko autystyczne wymaga od swoich rodziców stale napiętej uwagi, co prowadzi do ich chronicznego zmęczenia. Matki dzieci z autyzmem często skarżą się, że pogorszeniu ulega ich zdrowie fizyczne i psychiczne a nieustanne obawy o zdrowie i życie dziecka są przyczyną długotrwałego stresu Bardzo trudną sytuacją dla rodziców jest także to, że ich dziecko, nie może powiedzieć o tym, że jest chore, że coś je boli.

W niektórych przypadkach rodzice mogą czuć się odrzuceni przez swoje autystyczne dzieci, które, jak się zdaje, nie rozpoznają ich, mimo ogromnego wysiłku rodziców wkładanego w próby nawiązania normalnego kontaktu ze swoim dzieckiem. Jest to sytuacja szczególnie trudna dla matek. Kiedy ukochane dziecko nie chce się przytulać, nie patrzy na nią, nie uśmiecha się, nie reaguje na własne imię, nie reaguje na nic, to matka czuje się zagubiona i niepewna swoich macierzyńskich kompetencji, nie wie, jak komunikować się z dzieckiem, jeśli nie chce ono, by brać je na ręce, wyje, a nigdy nie płacze łzami, jeśli – tylko pozornie – nie potrzebuje miłości.

Wychowywanie dziecka autystycznego to niezmiernie ważne, ale i trudne zadanie dla rodziców. Wymaga ono poświęcania dziecku wiele czasu, okazywania mu wiele miłości i cierpliwości. Miłość do dziecka autystycznego to miłość trudna i często bolesna, bo przeżywana w samotności, w poczuciu opozycji do nastawień społecznych.

Problemy relacji

Pojawienie się dziecka autystycznego to wielkie wyzwanie dla najbliższych oraz próba relacji małżeńskich rodziców. Niektórzy uważają, że posiadanie dziecka autystycznego wzmacnia te relacje, natomiast inni twierdzą, że staje się przyczyną konfliktów w małżeństwie. Rodzice muszą nauczyć się od początku wzajemnie sobie pomagać, ich współżycie małżeńskie może być poważnie zagrożone. Przyczyną konfliktów może stać się także spychanie obowiązku opieki nad dzieckiem na barki jednego z rodziców.

Maksymalne skupianie swojej uwagi na dziecku autystycznym może sprawić, że inne dzieci w rodzinie będą cierpieć z powodu zbyt małej uwagi im poświęcanej. Zdarza się, że rodzeństwo nie ma odwagi zaprosić sowich kolegów do domu z powodu nietaktownych uwag, jakie często musi wysłuchiwać na temat ich autystycznego brata czy siostry. Jednak wielu rodziców uważa, że ich zdrowe dzieci wynoszą w efekcie korzyści; zdobywając właściwy stosunek do osób niepełnosprawnych i wymagających pomocy.

Połowa rodzin doświadcza poważnych trudności w kontaktach z przyjaciółmi i sąsiadami. Rodziny posiadające dziecko autystyczne są rzadziej zapraszane a same rzadziej przyjmują gości z powodu dziecka. Inna trudność łączy się z głosami krytycznymi dotyczącymi metod wychowawczych. Rodzice wysłuchują ciągłych pouczeń, w jaki sposób powinni skłonić dziecko do zabawy, mówienia. Rodzicom zarzuca się nieumiejętność wychowania dziecka.

Pomoc

W tym ciężkim zadaniu rodzice bez wątpienia potrzebują poradnictwa, zarówno w sensie emocjonalnym, jak i praktycznym. Poradnictwo takie powinno dotyczyć zarówno procesu asymilacji, jak i wsparcia praktycznego, jak np. organizowanie opieki, specjalnych warunków życia, itp.

Rodzice mogą również pomóc sobie sami poprzez ustalenie regularnych spotkań, na których omawialiby swoje smutki, frustracje i zmartwienia. Poczucie wsparcia ze strony osób najbliższych jest bardzo pomocne w przezwyciężaniu kryzysu, w którym się człowiek znalazł. Bardzo ważnym wsparciem psychicznym, szczególnie dla matki jest także akceptacja społeczna.

Mogło by się zdawać, że nie sposób podołać wyzwaniu, jakie przed rodziną stawia opieka nad dzieckiem autystycznym. Jednak wbrew temu tysiące rodziców na świecie zajmuje się swoimi autystycznymi dziećmi a paleta ich uczuć nie ogranicza się tylko do bólu, smutku i rozpaczy. W ich sercach jest jeszcze cały czas mnóstwo miejsca na radość, nadzieję, dumę i szczęście.

źródło http://www.prozdrowie.pl/